Shloka 216
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महाबलम् | तब इन्द्रजितने भगवान् श्रीराम तथा महाबली लक्ष्मणके सम्पूर्ण अंगोंको देवताओंसे वरदानके रूपमें प्राप्त हुए बाणोंद्वारा क्षत-विक्षत कर दिया
vivyādha sarvagātreṣu lakṣmaṇaṃ ca mahābalam | tata indrājitena bhagavān śrīrāmaḥ tathā mahābalī lakṣmaṇaḥ sampūrṇāṅgān devatābhyo varadānarūpeṇa prāptaiḥ bāṇaiḥ kṣata-vikṣataḥ kṛtaḥ |
Mārkaṇḍeya sprach: Indrajit durchbohrte den überaus starken Lakṣmaṇa an allen Gliedern. Dann verwundete und verstümmelte er mit Pfeilen, die er als Gaben der Götter empfangen hatte, sowohl den ehrwürdigen Śrī Rāma als auch den mächtigen Lakṣmaṇa schwer. Diese Begebenheit zeigt, dass selbst die Rechtschaffenen von göttlich ermächtigter Gewalt getroffen werden können, um in Mut und Dharma inmitten der Not standhaft zu bleiben.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even those aligned with dharma can face severe, seemingly overwhelming harm; the ethical emphasis is on steadfastness, courage, and perseverance when confronted by power backed by divine boons.
Indrajit strikes Lakṣmaṇa across his entire body and then, using arrows granted by the gods, inflicts grievous wounds on both Rāma and Lakṣmaṇa.