Shloka 3
कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
ततः प्रगृह् विपुलां शतघण्टां विभीषण: । अनुमन्त्रय महाशक्तिं चिक्षेपास्य शिर: प्रति,तत्पश्चात् विभीषणने एक विशाल महाशक्ति हाथमें ली, जिसमें शोभाके लिये सौ घंटियाँ लगी हुई थीं। उसे अभिमन्त्रित करके उन्होंने प्रहस्तके मस्तकपर दे मारा
tataḥ pragṛhya vipulāṃ śataghaṇṭāṃ vibhīṣaṇaḥ | anumantrya mahāśaktiṃ cikṣepāsya śiraḥ prati ||
Mārkaṇḍeya sprach: Dann ergriff Vibhīṣaṇa einen gewaltigen heiligen Speer, mit hundert Glöckchen geschmückt, weihte ihn mit einem Mantra und schleuderte ihn geradewegs auf Prahastas Haupt. Die Szene betont die düstere Ethik des Krieges: Ist der Kampf erst entbrannt, verbinden sich Können und Entschlossenheit mit ritueller Disziplin, und Gewalt wird mit bedachter Absicht gelenkt, nicht mit blinder Wut.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that in epic warfare, action is framed by discipline and intention: weapons are not merely physical tools but are ritually empowered, suggesting accountability and controlled resolve even amid violence.
Vibhīṣaṇa lifts a massive, bell-adorned spear, empowers it with a mantra, and throws it at Prahasta’s head, marking a decisive, targeted strike in the combat episode being narrated by Mārkaṇḍeya.