Shloka 1
कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
#::73:.8 #::3:..7 (0) हि २ 7 षडशीर्त्याधिकद्विशततमो< ध्याय: ५ अप :88 और धूम्राक्षके वधसे दुःखी हुए रावणका कुम जगाना और उसे युद्धमें भेजना मार्कण्डेय उवाच ततः प्रहस्त: सहसा समभ्येत्य विभीषणम् । गदया ताडयामास विनद्य रणकर्कश:,मार्कण्डेयजी कहते हैं-युधिष्ठि!! तदनन्तर युद्धमें निलछ्ठुर पराक्रम दिखानेवाले प्रहस्तने सहसा विभीषणके पास पहुँचकर गर्जना करते हुए उनपर गदासे आघात किया
mārkaṇḍeya uvāca | tataḥ prahastaḥ sahasā samabhyetya vibhīṣaṇam | gadayā tāḍayāmāsa vinadya raṇakarkaśaḥ ||
Mārkaṇḍeya sprach: Da stürzte Prahasta, wild in der Härte der Schlacht, plötzlich auf Vibhīṣaṇa zu und schlug ihn unter lautem Brüllen mit der Keule. Die Begebenheit macht deutlich, dass im Krieg rohe Gewalt und Einschüchterung selbst gegen jene eingesetzt werden, die dem Gewissen folgen—und so Standhaftigkeit, Treue und den Entschluss prüfen, das für recht Erkannte mitten im Blutvergießen zu wahren.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring ethical pressure-point in epic warfare: intimidation and brute force confront those who act from conviction. It invites reflection on steadiness (dhairya) and adherence to one’s chosen dharma even when met with sudden violence.
Prahasta abruptly rushes toward Vibhīṣaṇa on the battlefield and, shouting fiercely, strikes him with a mace—an immediate escalation of combat directed at a named opponent.