Shloka 33
जयद्रथविमोचन–पलायनवृत्तान्तः
Recovery of Draupadī and Jayadratha’s flight
कालेन नातिदीर्घेण वशे कृत्वा तु पार्थिवान् । अक्षयं धनमादाय सूतजो नृपमभ्ययात्,महाराज! इस प्रकार शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ सूतपुत्र कर्णने पर्वत, वन, खुले स्थान, समुद्र, उद्यान, ऊँचे-नीचे देश, पुर और नगर, द्वीप और जलयुक्त प्रदेशोंसे युक्त सारी पृथ्वीको जीतकर थोड़े ही समयमें समस्त राजाओंको वशमें कर लिया और उनसे अटूट धनराशि लेकर वह राजा धृतराष्ट्रके समीप आया
kālena nātidīrgheṇa vaśe kṛtvā tu pārthivān | akṣayaṃ dhanam ādāya sūtajo nṛpam abhyayāt ||
Vaiśampāyana sprach: In nicht allzu langer Zeit brachte der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) die Könige unter seine Gewalt, nahm unerschöpflichen Reichtum an sich und trat dann an den König heran. Der Vers betont die rasche politische Unterwerfung und das Einziehen von Tribut als Mittel, Macht zu festigen und königliche Gunst zu gewinnen—eine ethisch aufgeladene Tat, in der sich Tüchtigkeit und Ehrgeiz mit der Aneignung von Ressourcen besiegter Herrscher verbinden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political power is often consolidated through rapid subjugation and the collection of tribute; it invites ethical reflection on wealth gained by coercion and the use of such wealth to secure influence at court.
Karna swiftly brings multiple kings under his control, gathers substantial (described as ‘inexhaustible’) wealth from them, and then goes to meet the king—understood in context as Dhṛtarāṣṭra.