Shloka 27
Mudgalasya Svarga-nirvedaḥ
Mudgala’s Disenchantment with Heaven
तथा द्वैतवने तस्मिन् विजहार मुदा युतः,दुर्योधनके चले जानेपर द्विजातियोंसे प्रशंसित होते हुए भाइयोंसहित वीर कुन्तीनन्दन युधिष्ठिर वहाँके समस्त तपस्वी मुनियोंसे घिरे रहकर देवताओंके बीचमें बैठे हुए इन्द्रकी भाँति शोभा पाने और प्रसन्नतापूर्वक द्वैतवनमें विहार करने लगे
vaiśampāyana uvāca | tathā dvaitavane tasmin vijahāra mudā yutaḥ | duryodhanakṛte cale jñāte dvijātibhiḥ praśaṃsite bhātr̥bhiḥ saha vīraḥ kuntīnandanaḥ yudhiṣṭhiraḥ tatra sarvān tapasvino munīn parivṛto devānām madhye upaviṣṭa iva indraḥ śobhāṃ lebhe | sa prasannatayā dvaitavane vihartuṃ pravavṛte ||
Vaiśampāyana sprach: In jenem Dvaita-Wald lebte Yudhiṣṭhira, der heldenhafte Sohn Kuntīs, und wandelte darin mit stiller Freude. Als die Unruhe bekannt wurde, die Duryodhana gestiftet hatte, priesen die Zweimalgeborenen Yudhiṣṭhira; und von den asketischen Weisen jenes Ortes umgeben, leuchtete er unter ihnen wie Indra, der unter den Göttern thront. So zog er mit gefasstem und heiterem Sinn weiterhin durch den Dvaita-Wald und wohnte dort.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in exile and amid hostility, a ruler grounded in dharma can retain inner composure and moral radiance. The sages’ praise signals that ethical steadiness—not external power—creates true sovereignty and respect.
In the Dvaita forest, Yudhiṣṭhira lives peacefully with his brothers. After the commotion instigated by Duryodhana becomes known, the Brahmin sages commend Yudhiṣṭhira, and he is depicted as shining like Indra, seated among the gods, while surrounded by ascetics.