Shloka 14
दुर्योधनस्य लज्जा-प्रायोपवेशविचारः
Duryodhana’s Shame and Consideration of Prāyopaveśa
स प्रयाहि महाराज श्रिया परमया युत: । तापयन् पाण्डुपुत्रांस्त्वं >श्मिवानिव तेजसा,“महाराज! तुम उत्कृष्ट राजलक्ष्मीसे सुशोभित होकर वहाँ चलो और जैसे सूर्य अपने तेजसे जगत्को संतप्त करते हैं, उसी प्रकार पाण्डुपुत्रोंकोी संताप दो
sa prayāhi mahārāja śriyā paramayā yutaḥ | tāpayan pāṇḍuputrāṁs tvaṁ raśmivān iva tejasā ||
Vaiśampāyana sprach: „O großer König! Zieh dorthin, geschmückt mit der höchsten königlichen Glücksgunst. Und wie die Sonne mit ihren Strahlen sengt, so bedränge die Söhne Pāṇḍus mit der Glut deiner Macht.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal prosperity (śrī) and personal brilliance (tejas) can be wielded as instruments of domination. Ethically, it points to the danger of using power to cause suffering—an implicit contrast to dharmic kingship, which should protect rather than torment.
Vaiśampāyana reports an exhortation to a king to proceed confidently, endowed with royal splendor, and to pressure or harass the Pāṇḍavas—likening the intended intimidation to the sun’s scorching heat.