Shloka 12
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
अभिमन्युरिव प्रीता द्वारवत्यां रता भृशम् । त्वमिवैषां सुभद्रा च प्रीत्या सर्वात्मना स्थिता,“वे सबके सब अभिमन्युकी भाँति बड़ी प्रसन्नताके साथ वहाँ रहते हैं। द्वारकामें उनका मन बहुत लगता है। सुभद्रादेवी तुम्हारी ही तरह उन सबके साथ सब प्रकारसे प्रेमपूर्ण बर्ताव करती हैं
abhimanyur iva prītā dvāravatyāṁ ratā bhṛśam | tvam iva eṣāṁ subhadrā ca prītyā sarvātmanā sthitā |
Vaiśampāyana sprach: „Sie alle leben dort in großer Freude, als wäre Abhimanyu selbst unter ihnen; ihr Herz hängt innig an Dvāravatī. Und Subhadrā steht ihnen bei, wie du es tätest, mit ganzer Seele in Liebe, und begegnet ihnen in jeder Hinsicht mit zärtlicher Fürsorge.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kinship: true support is shown through steady, wholehearted affection (sarvātmanā prītyā). Social and familial harmony is sustained not merely by duty, but by sincere love expressed in conduct.
Vaiśampāyana describes the situation in Dvāravatī: the people there live happily and feel deeply at home, and Subhadrā remains devoted to them, treating them with complete affection—likened to the warmth one would feel in Abhimanyu’s presence and compared to the listener’s own loving nature.