Shloka 23
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
संतानकवनै: फुल्लैः करवीरवनैरपि । पारिजातवनैश्वलैव जपाशोकवनैस्तथा,वहाँ कहीं फूलोंसे भरे हुए कल्पवृक्षके वन और कहीं कनेरके कानन सुशोभित होते थे। कहीं पारिजातके वन थे तो कहीं जपा और अशोकके उपवन शोभा पाते थे। कहीं कदम्ब नामक वृक्षोंके समूह लहलहा रहे थे तो कहीं दिव्य मृगगण विचर रहे थे। सब ओर दिव्य पक्षियोंके समुदाय कलरव कर रहे थे। इन सबसे उस श्वेत पर्वतकी शोभा बहुत बढ़ गयी थी
santānakavanaiḥ phullaiḥ karavīravanair api | pārijātavanaiś caiva japāśokavanaiḥ tathā ||
Mārkaṇḍeya sprach: „Jene Gegend war auf vielerlei Weise geschmückt — hier mit Hainen blühender santānaka-Bäume, dort mit Dickichten von karavīra; an manchen Stellen mit pārijāta-Wäldern, anderswo mit Gärten von japā und aśoka. Durch solche göttliche Vegetation wurde der Glanz des weißen Berges in hohem Maße gesteigert.“
मार्कण्डेय उवाच