Shloka 26
पञ्चवर्णोत्पत्तिः — The Origin of the Five-Colored Fiery Being and Ritual-Disruptor Lineages
व्याध उवाच न जीवनाशो<स्ति हि देहभेदे मिथ्यैतदाहुर्ग्नियते किलेति । जीवस्तु देहान्तरित: प्रयाति दशार्धतैवास्यथ शरीरभेद:,धर्मव्याधने कहा--ब्रह्मन! देहका नाश होनेपर जीवका नाश नहीं होता। मनुष्योंका यह कथन कि “जीव मरता है” मिथ्या ही है, किंतु जीव तो इस शरीरको छोड़कर दूसरे शरीरमें चला जाता है। शरीरके पाँचों तत्त्वोंका पृथक्ू-पृथक् पाँच भूतोंमें मिल जाना ही उसका नाश कहलाता है
vyādha uvāca | na jīvanāśo 'sti hi dehabhede mithyaitad āhur mriyate kileti | jīvas tu dehāntaritaḥ prayāti daśārdhataivāsyatha śarīrabhedaḥ |
Der Jäger sprach: „O Brahmane! Wahrlich, es gibt keine Vernichtung des jīva, wenn der Körper zerfällt. Falsch reden die Menschen, wenn sie sagen: ‚Er stirbt.‘ Vielmehr verlässt der jīva diesen Leib und geht in einen anderen ein. Was man den ‚Tod‘ des Körpers nennt, ist nur seine Auflösung: Seine Bestandteile trennen sich und kehren zu ihren jeweiligen elementaren Ursprüngen zurück.“
व्याध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that death is not the annihilation of the jīva; only the body disintegrates. The living self continues and moves on to another embodiment, while the body’s elements separate and return to their elemental sources.
In the dialogue of the Dharma-vyādha, the hunter instructs a Brahmin/ascetic on right understanding: he corrects the common notion that the self dies, explaining instead the continuity of the jīva and the merely physical nature of bodily death.