Shloka 27
अध्याय १९० — वामदेव-वाम्य-वृत्तान्तः
The Vāmadeva Horses Episode and the Ethics of Promise
यदा यदा च धर्मस्य ग्लानिर्भवति सत्तम | अभ्युत्थानमधर्मस्य तदा55त्मानं सृजाम्यहम्,महर्ष!! जब-जब धर्मकी हानि और अधर्मका उत्थान होता है, तब-तब मैं अपने- आपको प्रकट करता हूँ। जब हिंसाप्रेमी दैत्य श्रेष्ठ देवताओंके लिये अवध्य हो जाते हैं तथा भयानक राक्षस जब इस संसारमें उत्पन्न हो अत्याचार करने लगते हैं तब मैं पुण्यात्मा पुरुषोंके घरोंपर मानवशरीरमें प्रविष्ट होकर प्रकट होता हूँ और उन दैत्यों एवं राक्षसोंका सारा उपद्रव शान्त कर देता हूँ
yadā yadā ca dharmasya glānir bhavati sattama | abhyutthānam adharmasya tadātmānaṃ sṛjāmy aham ||
Die Gottheit sprach: „Wann immer das Dharma schwindet, o Bester der Guten, und das Adharma an Macht gewinnt, dann offenbare Ich Mich. Wenn gewaltliebende Asuras selbst für die erhabensten Götter unbesiegbar werden und wenn schreckliche Rākṣasas in der Welt aufsteigen und sie bedrücken, trete Ich in menschliche Verkörperung ein—erscheine in den Häusern der Tugendhaften—und Ich stille die ganze Bedrohung durch jene Asuras und Rākṣasas.“
देव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that when moral order (dharma) weakens and injustice (adharma) gains ascendancy, the Divine actively restores balance by manifesting in the world—especially to protect the virtuous and restrain destructive forces.
A deity explains a recurring cosmic pattern: periods of oppression by invulnerable demons and violent rākṣasas lead to divine manifestation in human form, appearing among righteous households, to pacify and remove the threat to the world and the gods.