Shloka 10
अर्जुनस्य निवातकवचवधाय नियोगः
Arjuna’s commissioning for the Nivātakavacas
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते तथोदयं चास्तमनं च वीरा: । समावृता: प्रेक्ष्य तमोनुदस्य गभस्तिजालै: प्रदिशों दिशश्ष॒,वे वीर पाण्डव वहाँसे अन्धकारके आगमन और निर्गमनको अन्धकारविनाशक भगवान् सूर्यके उदय और अस्तकी लीलाको तथा उनके किरणसमूहोंसे व्याप्त हुई सम्पूर्ण दिशाओं और विदिशाओंको देखकर स्वाध्यायमें संलग्न रहते थे। सदा शुभकर्मोंके अनुष्ठानमें तत्पर रहकर प्रधानरूपसे धर्मका ही आश्रय लेते थे। उनका आचार-व्यवहार अत्यन्त पवित्र था। वे सत्यमें स्थित होकर सत्यव्रतरपरायण महारथी अर्जुनके आगमनकी प्रतीक्षा करते थे
vaiśampāyana uvāca | ravestamisrāgamanirgamāṁs te tathodayaṁ cāstamanaṁ ca vīrāḥ | samāvṛtāḥ prekṣya tamonudasya gabhastijālaiḥ pradiśo diśaś ca ||
Vaiśampāyana sprach: Jene heldenhaften Pāṇḍavas beobachteten das Kommen und Gehen der Finsternis sowie das Aufgehen und Untergehen der die Dunkelheit vertreibenden Sonne; sie sahen alle Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen von den Netzen ihrer Strahlen überflutet. In diesem disziplinierten Rhythmus von Tag und Nacht blieben sie dem Selbststudium und heilsamem Tun ergeben, nahmen vor allem Zuflucht zur Dharma; ihr Wandel war geläutert, fest in der Wahrheit, während sie die Ankunft des großen Wagenkämpfers Arjuna erwarteten, der im Wahrheitsgelübde standhaft war.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical life as alignment with cosmic order: as the Sun regularly dispels darkness, so disciplined people sustain inner clarity through svādhyāya, truthfulness, and steadfast reliance on dharma.
In the forest setting, the Pāṇḍavas observe the daily cycle of sunrise and sunset and the spreading of sunlight across all quarters; they remain engaged in study and virtuous conduct while waiting for Arjuna’s return.