Shloka 20
Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
अणुरप्यपचारकश्न नास्त्यस्माकं नराशन । विघसाशान् यथाशकक्त्या कुर्महे देवतादिषु,“नरभक्षी निशाचर! तेरे प्रति हमलोगोंकी ओरसे थोड़ा-सा भी अपराध नहीं हुआ है। हम देवता आदिको समर्पित करके बचे हुए प्रसादस्वरूप अन्नका यथाशक्ति गुरुजनों और ब्राह्मणोंको भोजन कराते हैं
Vaiśampāyana uvāca | aṇur apy apacārakas na asty asmākaṃ narāśana | vighasāśān yathāśaktyā kurmahe devatādiṣu ||
Vaiśampāyana sprach: „O Menschenfresser, nicht die geringste Kränkung ist von uns begangen worden. Soweit es uns möglich ist, bringen wir zuerst den Göttern und den ihnen Gleichstehenden Opfer dar und speisen dann die Ältesten und die Brahmanen mit der verbleibenden geweihten Speise (prasāda).“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dharmic conduct around food: one should avoid wrongdoing, offer food first to the divine, and then share the remainder respectfully with elders and Brahmins—highlighting restraint, purity, and social-religious responsibility.
A speaker (reported by Vaiśampāyana) addresses a man-eating night-being, asserting innocence and explaining their disciplined practice of making offerings and feeding respected persons, implicitly contrasting civilized dharma with predatory violence.