Shloka 13
Rājarṣi-samāgamaḥ — Yudhiṣṭhirasya Dharma-parīkṣā ca
Meeting the Royal Sage and a Dharmic Audit
'ये चारों ओर तीव्र भयका प्रदर्शन करते हुए प्रकट हो रहे हैं।” धर्मराज युधिष्ठिरको ऐसी बातें करते देख मनोहर मुसकानवाली मनस्विनी महारानी पतिप्रिया द्रौपदीने उनका प्रिय करनेकी इच्छासे इस प्रकार उत्तर दिया ।। द्रौपहयुवाच यत् तत् सौगन्धिकं राजन्नाह्ृतं मातरिश्वना । तन््मया भीमसेनस्य प्रीतयाद्योपपादितम्,द्रौपदी बोली--राजन्! आज जो सौगन्धिक पुष्प वायु उड़ा लायी थी, उसे मैंने प्रसन्नतापूर्वक भीमसेनको दिया और उन वीरशिरोमणिसे यह भी कहा कि “यदि इसी तरहके बहुत-से पुष्प तुम्हें दिखायी दें, तो उन सबको लेकर शीघ्र यहाँ लौट आना”
drauapady uvāca | yat tat saugandhikaṃ rājann āhṛtaṃ mātariśvanā | tan mayā bhīmasenasya prītyādyopapāditam |
Draupadī sprach: „O König, die duftende Saugandhika-Blume, die der Wind (Mātariśvan) hierher brachte—heute habe ich sie Bhīmasena in liebevoller Gesinnung überreicht. Und ich ermahnte jenen erlesensten der Helden: ‚Wenn du noch viele Blumen eben dieser Art siehst, sammle sie alle und kehre rasch hierher zurück.‘“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how seemingly small desires—here, the wish for rare, fragrant flowers—can set powerful actions in motion. It implicitly contrasts affectionate intent (prītyā) with the need for discernment in exile: even loving requests can lead to risk, testing restraint and responsibility within dharma.
Draupadī explains to Yudhiṣṭhira that the saugandhika flower brought by the Wind was given by her to Bhīma out of affection, and she encouraged him to collect more if he found them and return quickly—foreshadowing Bhīma’s ensuing quest connected with these rare flowers.