Shloka 14
Jaṭāsura-praveśa, Draupadī-apaharaṇa, and Jaṭāsura-vadha (जटासुरप्रवेशः द्रौपद्यपहरणं च जटासुरवधः)
उस समय भयानक पराक्रमी कुन्तीकुमार वीरवर भीम अपने अंगोंमें मृगचर्म लपेटे हुए थे। भुजाओंमें सोनेके अंगद (बाजूबंद) पहन रखे थे। वे धनुष और गदा आदि आयुधोंसे युक्त थे। उन्होंने कमरमें तलवार बाँध रखी थी। वे शत्रुओंका दमन करनेमें समर्थ और निर्भीक थे। उन्हें कमल लेनेकी इच्छासे वहाँ आते देख वे पहरा देनेवाले राक्षस आपसमें कोलाहल करने लगे ।। अयं पुरुषशार्दूल: सायुधोडजिनसंवृत: । यच्चिकीर्षरिह प्राप्तस्तत् सम्प्रष्टमिहारहथ,उनमें परस्पर इस प्रकार बातचीत हुई--'देखो, यह नरश्रेष्ठ मृगचर्मसे आच्छादित होनेपर भी हाथमें आयुध लिये हुए है। यह यहाँ जिस कार्यके लिये आया है, उसे पूछो”
vaiśampāyana uvāca | atha sa bhīmaḥ bhayānaka-parākramaḥ kuntīkumāro vīravaraḥ aṅgeṣu ajinaṃ saṃvṛtya suvarṇa-aṅgada-bhūṣita-bāhuḥ sa-dhanur-gadā-ādi-āyudhaḥ kaṭyāṃ asiṃ baddhvā śatrūṇāṃ damane samarthaḥ nirbhayaś ca padma-grahaṇa-icchayā tatra āgacchan dṛṣṭvā te rakṣaḥ-pālakāḥ parasparaṃ kolāhalaṃ cakruḥ || “ayaṃ puruṣaśārdūlaḥ sāyudho ’jinasaṃvṛtaḥ | yac cikīrṣur iha prāptas tat samprāṣṭum ihārhatha” iti teṣāṃ parasparaṃ saṃjalpaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Zu jener Zeit erschien Bhīma, Kuntīs heldenhafter Sohn, von furchterregender Kraft. Obgleich in Hirschfell gehüllt, waren seine Arme mit goldenen Armreifen geschmückt; er trug Waffen wie Bogen und Keule und hatte ein Schwert am Gürtel befestigt. Fähig, Feinde zu zerschmettern, und völlig furchtlos, kam er dorthin, um die Lotosblume zu erlangen. Als die wachenden Rākṣasas ihn herankommen sahen, erhoben sie untereinander ein Getöse und sprachen: „Dieser Tiger unter den Menschen kommt bewaffnet, obwohl er in Hirschfell gehüllt ist. Fragt ihn, zu welchem Zweck er hierher gekommen ist.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Outer appearance does not determine inner intent: Bhīma wears an ascetic deerskin yet remains fully armed and resolute. The scene highlights discernment and responsible vigilance—guards should inquire into purpose rather than judge by dress alone.
Bhīma approaches a guarded area seeking to obtain a lotus. The rākṣasa sentries notice his formidable, weapon-bearing presence and confer among themselves, deciding that they should question him about his purpose.