तस्य भार्या जनस्थानाच्छलेनापहता बलात् | राक्षसेन्द्रेण बलिना रावणेन दुरात्मना,अनघ! दण्डकारण्यमें आकर वे जनस्थानमें रहा करते थे। एक दिन अत्यन्त बलवान् दुरात्मा राक्षसराज रावण मायासे सुवर्ण-रत्नमय विचित्र मृगका रूप धारण करनेवाले मारीच नामक राक्षसके द्वारा नरश्रेष्ठ श्रीरामको धोखेमें डालकर उनकी पत्नी सीताको छल- बलपूर्वक हर ले गया
tasya bhāryā janasthānāc chalena apahatā balāt | rākṣasendreṇa balinā rāvaṇena durātmanā, anagha |
Vaiśampāyana sprach: Aus Janasthāna wurde seine Gattin durch List und mit Gewalt entführt—fortgetragen vom mächtigen Herrn der Rākṣasas, Rāvaṇa, von böser Seele, o Schuldloser. Die Stelle hebt hervor, wie adharma durch māyā (Täuschung) und Zwang wirkt, die Heiligkeit der Ehe verletzt und den Schutz missachtet, der den Unschuldigen gebührt.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights adharma as the use of deceit and brute force against the innocent—especially the unlawful seizure of another’s wife—marking such acts as ethically corrupt and socially destructive.
Vaiśampāyana narrates that the hero’s wife was abducted from Janasthāna through trickery and force by the powerful Rākṣasa-king Rāvaṇa, setting in motion the ensuing conflict and quest for restoration of justice.