Shloka 6
यवक्रीत-वधः
The Slaying of Yavakrīta at Raibhya’s Hermitage
रुदतीं च स्नुषां दृष्टवा भार्यामार्ता परावसो: । सान्त्वयन् शलक्ष्णया वाचा पर्यपृच्छद् युधिष्ठिर,आकर उन्होंने देखा कि मेरी पुत्रवधू एवं परावसुकी पत्नी आर्तभावसे रो रही है। युधिष्ठिर! यह देखकर रैभ्यने मधुर वाणीद्वारा उसे सान्त्वना दी तथा रोनेका कारण पूछा। उस शुभलक्षणा बहूने यवक्रीतकी कही हुई सारी बातें श्वशुरके सामने कह सुनायीं एवं स्वयं उसने भलीभाँति सोच-विचारकर यवक्रीतकी बातें माननेसे जो अस्वीकार कर दिया था, वह सारा वृत्तान्त भी बता दिया
rudatīṁ ca snuṣāṁ dṛṣṭvā bhāryām ārtāṁ parāvasoḥ | sāntvayan ślakṣṇayā vācā paryapṛcchad yudhiṣṭhira ||
Als Raibhya seine Schwiegertochter weinen sah — die bekümmerte Gattin des Parāvasu — tröstete er sie mit sanften Worten und fragte: „Yudhiṣṭhira, was ist die Ursache dieses Kummers?“ Da berichtete die junge Frau mit glückverheißenden Zeichen ihrem Schwiegervater alles, was Yavakrīta gesagt hatte, und schilderte auch den ganzen Vorgang, wie sie nach reiflicher Überlegung seine Worte zurückgewiesen hatte.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Gentle inquiry and compassionate speech are proper responses to another’s distress, and ethical discernment (thinking carefully and refusing wrongful demands) is upheld as dharmic conduct.
Raibhya sees his daughter-in-law, the wife of Parāvasu, crying. He comforts her and asks the reason. She then reports to him what Yavakrīta said and narrates how she thoughtfully refused to accept his words.