Shloka 15
Bhāgīratha’s Tapas and the Petition to Gaṅgā (गङ्गावतरण-प्रसङ्गः)
ततस्ते पितुराज्ञाय दिक्षु सर्वासु तं हयम् । अमार्गन्त महाराज सर्व च पृथिवीतलम्,महाराज! तदनन्तर वे पिताकी आज्ञा ले इस सम्पूर्ण भूतलमें सभी दिशाओंमें अश्वकी खोज करने लगे। खोजते-खोजते सभी सगरपुत्र एक-दूसरेसे मिले, परंतु वे अश्व तथा अश्वहर्ताका पता न लगा सके
tataste piturājñayā dikṣu sarvāsu taṃ hayam | amārganta mahārāja sarvaṃ ca pṛthivītalam ||
Daraufhin suchten sie, dem Befehl ihres Vaters folgend, o großer König, jenes Pferd in allen Himmelsrichtungen und durchstreiften die ganze Erdoberfläche. Doch selbst als sie einander während der Suche begegneten, vermochten die Söhne Sagaras weder das Opferpferd noch den, der es genommen hatte, zu entdecken—ein Zeichen dafür, dass Eifer ohne klares Urteilsvermögen und rechte Mittel sein Ziel verfehlen kann.
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dutiful obedience to a rightful command, while also implying that mere effort and zeal are not sufficient; success in dharma-aligned action requires proper means, discernment, and understanding of the situation.
Sagara’s sons, following their father’s order, spread out in all directions and scour the earth to find the (sacrificial) horse, but despite searching widely and regrouping, they fail to locate either the horse or the thief.