Shloka 3
उद्योगपर्व — विदुरोक्तिः
Dhṛtarāṣṭra Addressed on Sincerity, Hospitality, and Settlement
भगवान् जनार्दन आहुकवंशी क्षत्रियोंक अधिपति तथा समस्त सात्वतों (यादवों)-के अगुआ हैं। उनका हृदय महान् है, पराक्रम भी महान् है तथा वे महान् सत्त्वगुणसे सम्पन्न हैं ।।
bhagavān janārdana āhukavaṁśī kṣatriyāṇām adhipatis tathā samasta-sāttvatānām (yādavānām) agreṇīḥ | mahā-hṛdayo mahā-parākramo mahā-sattva-guṇa-sampannaś ca || sphīta-stho vṛṣṇi-rāṣṭra-stho bhartā goptā ca mādhavaḥ | trayāṇām api lokānāṁ bhagavān prapitāmahaḥ ||
Dhṛtarāṣṭra sprach: „Der Erhabene Janārdana—aus der Linie Āhukas geboren—ist der Herrscher unter den Kṣatriyas und der vornehmste Führer aller Sāttvatas (der Yādavas). Groß ist sein Herz, groß ist seine Tapferkeit, und er ist mit erhabener Vortrefflichkeit und Reinheit des Charakters begabt. Inmitten des Wohlstands des Vṛṣṇi-Reiches fest gegründet, ist Mādhava der Ernährer und Beschützer jenes Volkes; und da er selbst der Ahnherr sogar des Pitāmaha ist, wird der Herr als der Urgroßvater der drei Welten verehrt.“
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal sovereignty as grounded in magnanimity, valor, and sattva (moral clarity). It presents Kṛṣṇa as the archetypal leader—one who sustains and protects his people while embodying ethical excellence, implying that legitimate power is inseparable from virtue and guardianship.
In Udyoga Parva’s pre-war diplomacy context, Dhṛtarāṣṭra speaks of Kṛṣṇa’s stature—his clan leadership among the Yādavas/Sāttvatas and his cosmic eminence—underscoring why Kṛṣṇa’s counsel and mediation carry exceptional authority in the impending conflict.