Adhyaya 60: Self-Assertion, Daiva, and the Rhetoric of Inevitability (उद्योग पर्व)
तस्मान्न भवता चिन्ता कार्यषा स्यात् कथंचन । दैवेष्वपेक्षका होते शश्वद् भावेषु भारत,“अतः: भरतनन्दन! आप किसी प्रकार भी ऐसी चिन्ता न करें, क्योंकि देवता सदा दिव्यईभाव--शम आदिकी ही अपेक्षा रखते हैं, काम, क्रोध आदि आसुरभावोंकी नहीं
tasmān na bhavatā cintā kāryā syāt kathaṃcana | daiveṣv apekṣakā hote śaśvad bhāveṣu bhārata ||
Darum sollst du keinerlei Sorge hegen. Die Götter achten stets auf göttliche Gesinnungen—wie Ruhe und Selbstzucht—o Bhārata, nicht auf dämonische Regungen wie Begierde und Zorn.
वैशम्पायन उवाच
Do not be ruled by anxiety; cultivate daivī-bhāvas (divine dispositions like calmness and restraint), since the gods favor such inner qualities rather than impulses like desire and anger.
Vaiśaṃpāyana addresses a Bharata-descendant and offers reassurance, redirecting the listener from worry toward maintaining divine-minded virtues that align with dharma.