Udyoga Parva Adhyāya 58 — Saṃjaya’s Audience and Kṛṣṇa’s Deterrent Counsel (संजय-प्रवेशः कृष्णवाक्यं च)
काज्चनं पादपीठं तु पार्थो मे प्रादिशत् तदा । तदहं पाणिना स्पृष्टवा ततो भूमावुपाविशम्
kāñcanaṃ pādapīṭhaṃ tu pārtho me prādiśat tadā | tad ahaṃ pāṇinā spṛṣṭvā tato bhūmāv upāviśam ||
Sañjaya sprach: „Da wies mir Pārtha (Arjuna) einen goldenen Fußschemel als Sitzplatz zu. Ich berührte ihn nur mit der Hand und setzte mich dann auf den Boden.“ Der Augenblick betont Sañjayas Demut und Selbstbeherrschung in Gegenwart eines verehrten Fürsten: Er wählt die Einfachheit statt des Luxus und erweist durch bescheidenes Verhalten Respekt.
संजय उवाच
The verse highlights humility and disciplined conduct: even when offered luxury by a noble host, one may choose simplicity to express respect, detachment, and propriety.
Arjuna gestures for Sañjaya to sit on a golden footstool, but Sañjaya only touches it and instead sits on the ground, signaling modesty and deference.