Shloka 41
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
धृतराष्ट उवाच आख्यानपज्चमैवेंदिर्भूयिष्ठं कथ्यते जन: । तथा चान्ये चतुर्वेदास्त्रिवेदाश्व॒ तथा परे,धृतराष्ट्रने कहा--मुने! इतिहास-पुराण जिनमें पाँचवाँ है, उन सम्पूर्ण वेदोंके द्वारा कुछ लोगोंका विशेषरूपसे नाम लिया जाता है (अर्थात् वे पंचवेदी कहलाते हैं), दूसरे लोग चतुर्वेदी और त्रिवेदी कहे जाते हैं
dhṛtarāṣṭra uvāca—ākhyāna-pañcamaiḥ eva indaiḥ bhūyiṣṭhaṃ kathyate janaḥ | tathā ca anye caturvedāḥ trivedāś ca tathā pare ||
Dhṛtarāṣṭra sprach: „O Weiser, unter den Menschen wird besonders verkündet, dass manche ‘Kenner der Fünf’ seien—jene, für die Itihāsa–Purāṇa als das fünfte neben den Veden gezählt wird. Ebenso werden andere als Kenner von vier Veden bezeichnet, und wieder andere als Kenner von drei.“
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how scriptural learning was socially recognized in graded forms (three-, four-, and ‘five’-Veda learning), and it implicitly affirms the cultural authority of Itihāsa–Purāṇa as a major vehicle for transmitting dharma and sacred knowledge alongside the Vedas.
Dhṛtarāṣṭra questions the sage about a common designation among people: some are called ‘pañcavedī’ because Itihāsa–Purāṇa is treated as a fifth category of sacred learning, while others are known as ‘caturvedī’ or ‘trivedī’ depending on the extent of their Vedic mastery.