Shloka 4
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सनत्युजात उवाच नैनं सामान्यूचो वापि न यजूंष्यविचक्षणम् । त्रायन्ते कर्मण: पापाजन्न ते मिथ्या ब्रवीम्यहम्,सनत्सुजातने कहा--राजन्! मैं तुमसे असत्य नहीं कहता; ऋक्ू, साम अथवा यजुर्वेद कोई भी पाप करनेवाले अज्ञानीकी उसके पापकर्मसे रक्षा नहीं करते
sanatsujāta uvāca | nainaṃ sāmāny uco vāpi na yajūṃṣy avicakṣaṇam | trāyante karmaṇaḥ pāpāj jan te mithyā bravīmy aham ||
Sanatsujāta sprach: „O König, ich rede nicht falsch zu dir. Weder die Sāman-Gesänge noch die Ṛg-Verse, ja nicht einmal die Yajus-Formeln können einen unverständigen Menschen vor der Sünde schützen, die aus seinen eigenen Taten entsteht. Heilige Rezitation, wenn sie von Einsicht und rechtem Wandel getrennt ist, rettet nicht vor den moralischen Folgen des Unrechts.“
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Vedic hymns and ritual formulas, by themselves, do not absolve a person of the consequences of sinful actions; without discernment and righteous conduct, learning and recitation cannot ‘save’ one from karma.
Sanatsujāta is instructing the king in moral and spiritual matters, emphasizing that mere scriptural recitation or ritual knowledge is insufficient if one continues wrongful deeds; ethical transformation is required.