Shloka 10
Udyoga Parva, Adhyaya 31 — Yudhiṣṭhira’s Instructions to Sañjaya
Peace Appeal and Five-Village Proposal
धृतराष्ट्र रवाच अभिनन्द्य त्वां तात वदामि संजय अजातशत्रुं च सुखेन पार्थम् । कच्चित् स राजा कुशली सपुत्र: सहामात्य: सानुज: कौरवाणाम्,धृतराष्ट्रने कहा--तात संजय! मैं तुम्हारा स्वागत करके पूछता हूँ कि कुन्तीनन्दन अजातशत्रु युधिष्ठिर सुखसे हैं न? क्या कौरवोंके राजा युधिष्ठिर अपने पुत्र, मन्त्री तथा छोटे भाइयोंसहित सकुशल हैं?
dhṛtarāṣṭra uvāca | abhinandya tvāṃ tāta vadāmi sañjaya ajātaśatruṃ ca sukhena pārtham | kaccit sa rājā kuśalī saputraḥ sahāmātyaḥ sānujaḥ kauravāṇām ||
Dhṛtarāṣṭra sprach: „Lieber Sañjaya, nachdem ich dich willkommen geheißen habe, frage ich: Geht es Ajātaśatru—Pārtha (Yudhiṣṭhira), dem Sohn Kuntīs—wohl und lebt er in Ruhe? Ist jener König der Kauravas sicher und gedeihlich, zusammen mit seinen Söhnen, seinen Ministern und seinen jüngeren Brüdern?“
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid political conflict, a ruler’s first concern is the welfare (kuśala) of kin and the stability of the realm—signaled by asking about the king together with sons, ministers, and brothers, the pillars of governance and dharma.
Dhṛtarāṣṭra greets Sañjaya and immediately inquires about Yudhiṣṭhira’s well-being—addressing him respectfully by epithets (Ajātaśatru, Pārtha) and asking whether he is safe along with his family and advisers, reflecting tense pre-war diplomacy.