उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
तदैव मे संजय दीव्यतो< भू- न्मति: कुरूणामागत: स्यादभाव: । काव्यां वाचं विदुरो भाषमाणो न विन्दते यद् धार्तराष्ट्रात् प्रशंभाम्
tadaiva me sañjaya dīvyato 'bhūn matiḥ kurūṇām āgataḥ syād abhāvaḥ | kāvyāṃ vācaṃ viduro bhāṣamāṇo na vindate yad dhārtarāṣṭrāt praśaṃbhām ||
Sañjaya sprach: Selbst als ich noch im Würfelspiel befangen war, stieg dieser Gedanke in mir auf—dass der Untergang der Kurus nahe sein müsse. Denn Vidura, der nach der Kunst der Staatsführung weise Mahnungen aussprach, vermochte vom Sohn Dhritarashtras keinerlei Anerkennung zu erlangen. Wo guter Rat verworfen wird und Tugend keinen Empfang findet, ist die Zerstörung nicht fern.
संजय उवाच
When wise and ethical counsel is offered but receives no respect from those in power, it signals moral collapse; such rejection of dharma and prudent policy (nīti) becomes a forewarning of collective ruin.
During the period associated with the dice-game, Vidura speaks carefully reasoned, policy-minded advice, yet Duryodhana offers him no approval. Observing this, Sanjaya concludes that the Kurus’ destruction is likely imminent.