Shloka 27
भीष्म–जामदग्न्यसंवादः (Amba-prasaṅga and Kurukṣetra Dvandva Declaration) / Bhishma–Jamadagnya Dialogue
तस्याहं निशितं भल्ल्लं चिक्षेप भरतर्षभ । तेनास्य धनुष: कोटिं छित्त्वा भूमावपातयम्,भरतश्रेष्ठ! ऐसा कहकर मैंने उनके ऊपर तेज धारवाले एक भलल नामक बाणका प्रहार किया और उसके द्वारा उनके धनुषकी कोटि (अग्रभाग)-को काटकर पृथ्वीपर गिरा दिया
tasyāhaṃ niśitaṃ bhallaṃ cikṣepa bharatarṣabha | tenāsya dhanuṣaḥ koṭiṃ chittvā bhūmāv apātayam ||
Darauf, o Stier unter den Bhāratas, schleuderte ich einen scharf geschliffenen Bhalla-Pfeil auf ihn. Mit ihm trennte ich die Spitze seines Bogens ab und ließ sie zu Boden fallen – eine Tat, die seine Waffe außer Gefecht setzen sollte, nicht ihn selbst niederstrecken, und die beherrschte Kraft im Rahmen des Kampfes zeigt.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power in conflict: instead of aiming to kill, the speaker disables the opponent’s weapon by cutting the bow’s tip, suggesting restraint and tactical ethics within the harsh setting of battle.
Rama narrates that he shoots a sharp bhalla-arrow at his opponent and, with that shot, slices off the end of the opponent’s bow so it drops to the ground, effectively disarming him.