Shloka 53
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
अनुज्ञाता तु भीष्मेण शाल्वं सौभपतिं ततः । कन्येयं मुदिता तत्र काले वचनमब्रवीत्,भीष्मकी आज्ञा पाकर यह कन्या मन-ही-मन अत्यन्त प्रसन्न हो सौभ विमानके स्वामी शाल्वके यहाँ गयी और वहाँ उस समय इस प्रकार बोली--
anujñātā tu bhīṣmeṇa śālvaṃ saubhapatiṃ tataḥ | kanyeyaṃ muditā tatra kāle vacanam abravīt ||
Mit Bhīṣmas Erlaubnis begab sich die Jungfrau daraufhin zu Śālva, dem Herrn von Saubha. Innerlich frohlockend, sprach sie zur rechten Zeit zu ihm—im Einklang mit der erhaltenen Zustimmung und der gesellschaftlichen Pflicht, die ihre Gattenwahl bestimmte.
होत्रवाहन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in action: major life decisions—especially marriage—are framed by rightful permission, proper timing, and respect for established authority, even when driven by personal desire.
After receiving Bhīṣma’s consent, the maiden goes to Śālva, known as the lord of Saubha, and at an appropriate moment addresses him—setting up her request/appeal in the unfolding episode.