Shloka 175
अम्बोपाख्याने तापसानां विचारः तथा होत्रवाहनस्य उपदेशः
Ambā among ascetics; Hotravāhana directs her to Paraśurāma
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि शैखावत्याम्बासंवादे पजञ्चसप्तत्यधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्ाभारत उद्योगपर्वके अन्तर्गत अम्बोपाख्यानपर्वमें शैखावत्य तथा अग्बाका संवादविषयक एक सौ पचहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi ambopākhyānaparvaṇi śaikhāvaty-ambāsaṃvāde pañcasaptatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
So endet im Śrī Mahābhārata, innerhalb des Udyoga Parva, in dem Abschnitt namens Ambopākhyāna, der Dialog zwischen Śaikhāvatī und Ambā; damit ist das hundertfünfundsiebzigste Kapitel vollendet. Dieses Kolophon markiert den Abschluss eines moralisch hoch aufgeladenen Erzählstrangs, der Ambās Kränkung und die Folgen von Gelübden, eigener Handlungsfähigkeit und dem Ringen um Gerechtigkeit behandelt—Echos, die in die größere ethische Krise hineinreichen, die zum Krieg führt.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse itself teaches indirectly: it frames the Ambā episode as a completed unit within the war-preparation book, highlighting how personal injury, vows, and the pursuit of redress become ethically consequential forces that feed into the larger dharmic breakdown preceding the Kurukṣetra war.
The text is closing the chapter: it announces that the dialogue between Śaikhāvatī and Ambā in the Ambopākhyāna section of the Udyoga Parva has ended, and that the one-hundred-and-seventy-fifth chapter is complete.