Shloka 4
उद्योगपर्व — अध्याय १५१: कृष्णस्य कौरव-अवज्ञा-निर्णयः तथा पाण्डव-योगाज्ञा
Krishna on the Kauravas’ Rejection of Counsel; Pandava Readiness Ordered
ततश्न पुनरुत्थाय सुखी विश्रान्तवाहन: । प्रययौ पृथिवीपालैव[त: शतसहसत्रश:,तत्पश्चात् समस्त वाहनोंके विश्राम कर लेनेपर स्वयं भी विश्रामसुखका अनुभव करके भगवान् श्रीकृष्ण उठे और सैकड़ों-हजारों भूमिपालोंसे घिरकर कुन्तीपुत्र अर्जुनके साथ आगे बढ़े। उन्होंने दुर्योधनके सैकड़ों सैनिक दलोंको दूर भगाकर वहाँ सब ओर विचरण करना प्रारम्भ किया
tataḥ punaḥ punar utthāya sukhī viśrānta-vāhanaḥ | prayayau pṛthivīpālaiḥ vṛtaḥ śata-sahasraśaḥ ||
Dann erhob sich Śrī Kṛṣṇa erneut — Wagen und Rosse waren völlig ausgeruht, und auch er selbst war erfrischt und gelassen — und brach abermals auf, umringt von Hunderten und Tausenden von Königen. Gemeinsam mit Arjuna, dem Sohn der Kuntī, zog er voran, trieb Duryodhanas zahlreiche Truppenformationen in die Ferne und begann, jene Gegend frei zu durchstreifen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action: one should rest and restore strength when appropriate, then resume one’s duty with steadiness. Leadership is shown as purposeful movement supported by allies, not impulsive haste—an ethical readiness for conflict when it becomes unavoidable.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, after resting (and ensuring the vehicles/steeds are rested), rises and proceeds onward with Arjuna, surrounded by many kings. They push back Duryodhana’s troop-formations and begin moving about freely in the area, indicating a shift to active maneuvering amid escalating hostilities.