Shloka 5
धृतराष्ट्रस्य वंशोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Dynastic Counsel on Legitimate Rule
ततः सिंहासने राजन् स्थापयित्वैनमच्युतम् । वनं जगाम कौरव्यो भारयभ्यां सहितो नृप:,“राजन! कुरुकुलरत्न पाण्डुने अपनी मर्यादासे कभी च्युत न होनेवाले धृतराष्ट्रको सिंहासनपर बिठाकर स्वयं अपनी दोनों स्त्रियोंके साथ वनको प्रस्थान किया था
tataḥ siṁhāsane rājan sthāpayitvainam acyutam | vanaṁ jagāma kauravyo bhāryābhyāṁ sahito nṛpaḥ ||
Darauf, o König, setzte der Kuru-Herrscher Dhṛtarāṣṭra—der niemals von der rechten Ordnung abwich—auf den Königsthron, und der König selbst zog mit seinen beiden Königinnen in den Wald. Die Begebenheit betont die Ethik geordneter Nachfolge und das Ideal der Entsagung: Macht wird pflichtgemäß anvertraut, während der Herrscher den Rückzug in die Waldstufe des Lebens im Einklang mit dem Dharma annimmt.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in governance: rightful transfer of authority and adherence to social-ethical order (maryādā). It also reflects the ideal of withdrawing from royal power toward the forest life, aligning personal conduct with the āśrama framework and responsibility.
Vāyudeva recounts that Pāṇḍu placed Dhṛtarāṣṭra on the throne and then left for the forest accompanied by his two wives, marking a transition from kingship to forest-dwelling and setting the stage for later events in the Kuru lineage.