Shloka 13
ययातिपतन-कारणम् (The Cause of Yayāti’s Fall) — Nārada’s Counsel on Pride and Reconciliation
शतश: पुण्डरीका मे गोसवाश्चरिता: प्रभो । क्रतवो वाजपेयाश्व तेषां फलमवाप्लुहि,'प्रभो! मैंने सैकड़ों पुण्डरीक, गोसव तथा वाजपेय यज्ञोंका अनुष्ठान किया है। आप उन सबका फल प्राप्त करें। मेरे पास कोई भी रत्न, धन अथवा अन्य सामग्री ऐसी नहीं है, जिसका मैंने यज्ञोंमें उपयोग न किया हो। इस सत्य कर्मके प्रभावसे आप स्वर्गलोकमें जाइये”
śataśaḥ puṇḍarīkā me gosavāś caritāḥ prabho | kratavo vājapeyāś ca teṣāṃ phalam avāpluhi ||
Nārada sprach: „O Herr, ich habe Hunderte von Puṇḍarīka-Riten vollzogen, die Gosava-Observanzen eingehalten und Vājapeya-Opfer dargebracht. Mögest du die Frucht von all dem empfangen. Es gibt keinen Edelstein, keinen Reichtum und keinen Besitz von mir, den ich nicht bereits im Opfer dargebracht hätte. Durch die Kraft dieser Wahrheit und dieses rechtschaffenen Handelns mögest du die Himmelswelt erreichen.“
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of satya (truthfulness) and dharmic action: ritual merit (yajña-phala) is grounded in sincere, righteous conduct and generous offering, and such integrity is portrayed as a cause for attaining svarga.
Nārada addresses a revered ‘Lord’ and declares that he has performed many major sacrifices and used up his valuables in them; he then offers or dedicates the accumulated merit (phala) of those rites to the addressee, blessing him to reach heaven through the force of that truthful merit.