Shloka 17
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
ततस्तं बुबुधे देव: शक्रो बलनिषूदन: । ते च राजर्षय: सर्वे धिगधिगित्येवमब्रुवन्,तदनन्तर बलसूदन इन्द्रदेवको ययातिकी इस अवस्थाका पता लग गया। वे सम्पूर्ण राजर्षिगण भी उस समय ययातिको धिक्कारने लगे
tatas taṃ bubudhe devaḥ śakro balanīṣūdanaḥ | te ca rājarṣayaḥ sarve dhig dhig ity evam abruvan |
Da erkannte ihn der Gott Śakra (Indra), der Bezwinger Bālas. Und alle Königsweisen riefen: „Schande! Schande!“, und sprachen so—indem sie das Verhalten verurteilten, dessen Zeugen sie geworden waren. Die Stelle betont das moralische Urteil: Fällt ein Herrscher aus dem Dharma, so schweigen selbst die Erhabenen nicht, und öffentliche Rüge wird zur ethischen Zurechtweisung.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical accountability: when adharma becomes evident, even revered figures openly condemn it. Public moral censure (“dhik dhik”) functions as a corrective, reminding rulers and the powerful that status does not exempt one from dharma.
Nārada narrates that Indra (Śakra), famed as the slayer of Bala, recognizes the person in question, and the assembled royal seers collectively denounce the situation, voicing strong disapproval with the exclamation “dhik dhik.”