Shloka 4
Udyoga Parva, Adhyāya 101: Bhogavatī-varṇana, Nāga-vaṃśa-kathana, and Sumukha-vivāha-prastāva
पूर्वकालमें जब ब्रह्मा अमृतपान करके तृप्त हो उसका सारभाग अपने मुखसे निकाल रहे थे, उसी समय उनके मुखसे अनिन्दिता सुरभिका प्रादुर्भाव हुआ था ।। यस्या: क्षीरस्य धाराया निपतन्त्या महीतले । हृदः कृत: क्षीरनिधि: पवित्र परमुच्यते,पृथ्वीपर निरन्तर गिरती हुई उस सुरभिके क्षीरकी धारासे एक अनन्त हृद बन गया, जिसे 'क्षीरसागर” कहते हैं। वह परम पवित्र है
pūrvakāle yadā brahmā amṛtapānaṃ kṛtvā tṛpto bhūtvā tasya sārabhāgaṃ mukhāt niṣkāsayan āsīt, tadā tasya mukhāt aninditā surabhikā prādurbabhūva. yasyāḥ kṣīrasya dhārāyā nipatantyā mahītale hṛdaḥ kṛtaḥ kṣīranidhiḥ pavitraḥ param ucyate.
Nārada sprach: In uralter Zeit, als Brahmā, nachdem er das amṛta getrunken und sich gesättigt hatte, dessen verdichtete Essenz aus seinem Mund ausstieß, da offenbarte sich in eben diesem Augenblick die makellose Surabhī aus seinem Mund. Aus dem Strom ihrer Milch, der unablässig auf die Erde fiel, entstand ein unermessliches Becken—ein gewaltiges Milchreservoir, das man den „Ozean der Milch“ (Kṣīra-sāgara) nennt; und es gilt als höchst rein.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage frames sacred purity and abundance as arising from divine sources: Surabhī’s milk creates the supremely pure ‘Ocean of Milk,’ suggesting that what is connected to the divine (amṛta, Surabhī) becomes a purifier and a sustaining reservoir for the world.
Nārada recounts a primordial event: after Brahmā drinks nectar and expels its essence, Surabhī manifests from his mouth. Her milk falls upon the earth and forms an immense basin, identified as the Kṣīrasāgara (Ocean of Milk), renowned for its exceptional purity.