Shloka 9
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
फिर उच्चस्वरसे उन सब लोगोंसे बोले--'देवताओ! जिसके कारण हमने अपने समस्त सुहृदों और बन्धुओंका हठपूर्वक युद्धमें संहार कर डाला और सारी पृथ्वी उजाड़ डाली
vaiśaṃpāyana uvāca—tata uccaiḥsvarena te sarvebhyaḥ prāha—“devāḥ! yena kāraṇena vayaṃ sarvān suhṛdo bandhūṃś ca haṭhena yuddhe nihatyākhilāṃ pṛthivīm ujjhāritavantaḥ; yaḥ pūrvaṃ mahati vane asmān mahākleśam anayat; yaś ca nirdoṣāṅgīṃ dharmaparāyaṇāṃ patnīṃ pāñcālarājakumārīṃ draupadīṃ guru-sannidhau bhari sabhāyāṃ ākṛṣya ānītavān—tena lobhinā adūradarśinā duryodhanena saha tiṣṭhan aham etān puṇyalokān prāptum icchāmi na.”
Vaiśampāyana sprach: Dann erhob er die Stimme und sagte zu ihnen allen: „O Götter! Seinetwegen haben wir in starrsinnigem Trotz im Krieg all unsere Freunde und Verwandten hingeschlachtet und die ganze Erde verwüstet; er hatte uns zuvor im großen Wald in schweres Leid gestürzt; und er schleifte unsere makellose, dem Dharma ergebene Gattin—Draupadī, die Königstochter von Pāñcāla—in die überfüllte Versammlung, vor den Augen der Ältesten. In der Gesellschaft jenes gierigen, kurzsichtigen Duryodhana zu bleiben—danach verlangt es mich nicht, diese verdienstvollen Himmelswelten zu erlangen.“
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Heaven or merit is not desirable if it is morally compromised by association with greed and adharma. Ethical integrity and responsibility for harm done outweigh the allure of reward.
A speaker recalls Duryodhana’s key wrongs—causing the war’s devastation, the exile’s suffering, and Draupadī’s public humiliation—and declares before the gods that he does not wish to attain heavenly worlds while remaining connected with Duryodhana.