Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
स पार्थिवैर्वत: सद्धिरर्चयामास त॑ प्रभुम् तस्य पार्थिवसिंहस्य तस्य चैव महात्मन: । संवादो<यं महानासीदू विष्णु प्रति महाद्युतिम्
sa pārthivair vṛtaḥ sādubhir arcayāmāsa taṁ prabhum | tasya pārthivasiṁhasya tasya caiva mahātmanaḥ | saṁvādo ’yaṁ mahān āsīd viṣṇu-prati mahādyutim ||
Umgeben von tugendhaften Königen verehrte jener Herrscher (Māndhātṛ) den Herrn, der in der Gestalt Indras erschienen war. Danach entspann sich zwischen diesem Löwen unter den Königen und dem großherzigen Indra ein großes Gespräch über den hochstrahlenden Herrn Viṣṇu—und setzte den ethischen Rahmen: wahre Herrschaft gründet in Ehrfurcht vor dem Göttlichen und in der Erkundung des Dharma.
भीष्म उवाच
The verse frames ideal kingship as rooted in reverence (arcana) and in serious inquiry: a righteous ruler honors the divine and seeks understanding of Viṣṇu, implying that political power should be guided by dharma and devotion rather than mere force.
Māndhātṛ, attended by virtuous kings, worships the Lord appearing as Indra; then a major dialogue begins between Māndhātṛ and Indra, focused on the nature and glory of Viṣṇu.