Shloka 11
शोकाकुल-युधिष्ठिरं प्रति कुन्त्याः कालोचितोपदेशः | Kuntī’s Timely Counsel to the Grief-Stricken Yudhiṣṭhira
शशाप च महातेजा: सर्वलोकेषु योषित: । न गुहां धारयिष्यन्तीत्येवं दुः:खसमन्वित:,फिर महातेजस्वी युधिष्ठिरने अत्यन्त दुखी होकर सारे संसारकी स्त्रियोंको यह शाप दे दिया कि “आजलसे स्त्रियाँ अपने मनमें कोई गोपनीय बात नहीं छिपा सकेंगी”
śaśāpa ca mahātejāḥ sarvalokeṣu yoṣitaḥ | na guhāṃ dhārayiṣyantīty evaṃ duḥkhasamanvitaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Vom Kummer überwältigt, stieß jener von großer Strahlkraft einen Fluch gegen die Frauen in allen Welten aus und erklärte: „Sie werden nicht mehr vermögen, ein Geheimnis im Innern verborgen zu halten.“ Die Stelle zeichnet diesen Ausbruch als einen von Leid getriebenen Fehltritt und zeigt, wie heftiges Leiden das Urteil trüben und zu ethisch bedenklicher Rede führen kann.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that grief can provoke harmful, sweeping judgments and ethically problematic speech; it implicitly points to the dharmic need for restraint (saṃyama) and careful speech even amid suffering.
Vaiśaṃpāyana narrates that a mighty figure, afflicted with intense sorrow, pronounces a curse directed at women everywhere, stating that they will be unable to keep secrets hidden.