Shloka 14
Nāga–Nāgabhāryā Saṃvāda: Varṇa-Dharma, Gṛhastha-Discipline, and Mokṣa-Self-Inquiry
Mahābhārata 12.347
प्राप्ते चाह्निककाले तु मध्यदेशगते रवौ । दंष्टाविलग्नांस्त्रीनू पिण्डान् विधाय सहसा प्रभु:,जब सूर्य दिनके मध्य भागमें आ पहुँचे और तत्कालोचित्त नित्यकर्मका समय उपस्थित हुआ, तब भगवानने अपनी दाढ़ोंमें लगी हुई मिट्टीके सहसा तीन पिण्ड बनाये। नारद! फिर पृथ्वीपर कुश बिछाकर उन्होंने उन कुशोंपर ही वे पिण्ड रख दिये। इसके बाद अपने ही उद्देश्यसे उन पिण्डोंपर विधिपूर्वक पितृपूजनका कार्य सम्पन्न किया
prāpte cāhnikakāle tu madhyadeśagate ravau | daṃṣṭāvilagnāṃs trīn piṇḍān vidhāya sahasā prabhuḥ ||
Nārada sprach: Als die Zeit für das tägliche Mittagsritual gekommen war und die Sonne in der mittleren Himmelsregion stand, formte der Herr sogleich drei piṇḍas (rituelle Opferkugeln) aus der Erde, die an Seinen Hauern haftete. Er breitete kuśa-Gras auf dem Boden aus, legte die piṇḍas darauf und vollendete, zu Seinem eigenen Zweck, ordnungsgemäß den Ritus der Verehrung der Ahnen (Pitṛs) nach Vorschrift.
नारद उवाच