Shloka 68
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
इलोपहूतयोगेन हरे भागं क्रतुष्वहम् । वर्णश्न मे हरि: श्रेष्ठस्तस्माद्धरिरहं स्मृत:,यज्ञमें 'इलोपहूता सह दिवा” आदि मन्त्रसे आवाहन करनेपर मैं अपना भाग हरण (स्वीकार) करता हूँ तथा मेरे शरीरका रंग भी हरित (श्याम) है, इसलिये मुझे “हरि” कहते हैं
ilopahūtayogena hare bhāgaṃ kratuṣv aham | varṇaś ca me hariḥ śreṣṭhas tasmād dharir ahaṃ smṛtaḥ ||
Indra erklärt, warum er «Hari» genannt wird: Wenn er in Opfern durch die Formel angerufen wird, die mit «ilopahūtā…» beginnt, nimmt er den ihm zugeteilten Anteil der Opfergabe an; und da auch die Farbe seines eigenen Leibes hari ist—dunkelgrünlich/schwärzlich—wird er daher unter dem Namen «Hari» in Erinnerung gehalten.
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
Divine names are not arbitrary: they can arise from a deity’s ritual role (accepting the sacrificial share) and from symbolic attributes (hari-colored complexion). The verse ties reverence to dharmic ritual order and meaningful nomenclature.
Indra is explaining the basis for the epithet “Hari,” stating that when invoked by a specific sacrificial formula he receives his portion, and that his own color is hari; hence he is remembered by that name.