अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
शक्यो द्रष्ठं स भगवान् प्रभामण्डलदुर्दश: । हाँ, बहुत समयतक उनकी भक्ति करते-करते जब पूरी अनन्यता आ जायगी, तब ज्योति:पुंजेऊ कारण कठिनाईसे देखे जानेवाले भगवान्का दर्शन सम्भव हो सकता है
śakyo draṣṭuṃ sa bhagavān prabhāmaṇḍala-durdaśaḥ |
Die Gottheit —schwer zu schauen wegen des überwältigenden Kreises von Glanz— kann wahrlich gesehen werden. Doch wird eine solche Schau erst möglich, wenn lang geübte Hingabe zur völligen ananyatā reift, zu ausschließlicher Einpünktigkeit; dann überwindet standhafte Verehrung die natürliche Schwierigkeit, den Herrn zu gewahren, der wie eine verdichtete Masse von Licht erstrahlt.
देव उवाच
Divine vision is not merely a matter of desire or intellect; it becomes possible when sustained devotion matures into unwavering one-pointedness, enabling the seeker to endure and perceive the Lord’s overwhelming radiance.
A divine speaker explains that the Lord is inherently difficult to behold due to His blazing splendor, and indicates that only prolonged, exclusive devotion can make such a direct vision attainable.