Shloka 52
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
उवाच स्वस्थं किमपि भूतं तत्राशरीरकम् । “हमलोग तपस्यासे थककर अत्यन्त दुर्बल हो गये थे। उस समय हमलोगोंसे किसी शरीररहित स्वस्थ प्राणी (देवता) ने कहा ।। ५१ ई ।। देव उवाच दृष्टा व: पुरुषा: श्वेता: सर्वेन्द्रियविवर्जिता:
deva uvāca | dṛṣṭā vaḥ puruṣāḥ śvetāḥ sarvendriyavivarjitāḥ |
Die Gottheit sprach: „Ihr habt weißschimmernde Gestalten erblickt, aller Sinnesvermögen beraubt.“ In dieser Stelle redet ein körperloses, heiteres Wesen zu den Asketen, deutet ihre Schau als Zeichen äußerster Askese und warnt: Solche Erfahrungen weisen auf einen Zustand jenseits gewöhnlicher leiblicher Wahrnehmung, in dem das Sinnenleben zurückgezogen ist; der Suchende soll den ethischen und geistigen Sinn erkennen, statt am Wunder zu haften.
देव उवाच
Educational Q&A
Extraordinary visions arising in severe austerity should be understood as signs of sensory withdrawal and altered states, not as ends in themselves; the seeker must remain grounded in dharma and discernment rather than becoming attached to supernatural experiences.
A divine, bodiless voice addresses the ascetics and identifies what they have seen—white beings lacking sense-faculties—framing their experience within the spiritual consequences of intense tapas and guiding their interpretation of the event.