Shloka 38
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
एकैकस्य प्रभा तादूुकू साभवन्मानवस्य ह । “उनके मनकी इस एकाग्रतासे भगवान् श्रीहरि प्रसन्न होते थे। मुनिश्रेष्ठ! प्रलयकालमें सूर्यकी जैसी प्रभा होती है, वैसी ही उस द्वीपमें रहनेवाले प्रत्येक पुरुषकी थी ।।
ekaikasya prabhā tādṛśī sābhavan mānavasya ha | teṣāṁ manasaḥ ekāgratāyā bhagavān śrīhariḥ prasanno bhavati | muniśreṣṭha! pralayakāle sūryasya yā prabhā bhavati, tādṛśī eva tasmin dvīpe nivāsinaḥ pratyekasya puruṣasya āsīt || tejonivāsaḥ sa dvīpa iti vai me nire vayam |
Bhīṣma sprach: „Jeder Mann dort besaß einen Glanz von eben dieser Art. Wegen der einpunktigen Festigkeit ihres Geistes war der Herr Śrī Hari ihnen gewogen. O Bester der Weisen, wie die Sonne zur Zeit der kosmischen Auflösung lodert, so war der Glanz eines jeden, der auf jener Insel wohnte. Darum erkannten wir jene Insel als eine ‚Wohnstatt des Lichts‘—ein Reich, in dem innere Zucht und Hingabe sich nach außen als Strahlenkraft offenbaren.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed concentration (ekāgratā) and steady inner discipline are presented as qualities that please Śrī Hari; such devotion is not merely internal but is said to manifest as tejas—an outward radiance symbolizing spiritual power and purity.
Bhīṣma describes a particular dvīpa (realm/island) whose inhabitants each shine with sun-like brilliance, likened to the sun at pralaya. He explains this extraordinary radiance as the result of their focused minds and the Lord’s favor, hence the place is remembered as a ‘tejonivāsa,’ an abode of light.