Shloka 58
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
विश्वावयुरुवाच पज्चविंशं यदेतत् ते प्रोक्त ब्राह्मणसत्तम । तथा तन्न तथा चेति तद् भवान् वक्तुमहति,विश्वावसुने कहा--ब्राह्मणशिरोमणे! आपने जो यह पचीसवें तत्त्वरूप जीवात्माको परमात्मासे अभिन्न बताया है, उसमें यह संदेह उठता है कि जीवात्मा वास्तवमें परमात्मासे अभिन्न है या नहीं? अत: आप इस बातका स्पष्टरूपसे वर्णन करें
Viśvāyur uvāca—pañcaviṁśaṁ yad etat te proktaṁ brāhmaṇa-sattama, tathā tan na tathā ceti tad bhavān vaktum arhati.
Viśvāyu sagte: „O Bester der Brāhmaṇas! In Bezug auf das, was du als das fünfundzwanzigste Prinzip gelehrt hast—nämlich dass das individuelle Selbst nicht vom höchsten Selbst verschieden sei—erhebt sich dieser Zweifel: Ist das Selbst wahrhaft mit dem Höchsten identisch, oder ist es das nicht? Darum erkläre dies deutlich.“
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse frames a key Vedāntic inquiry: whether the individual self (jīvātman), described as the ‘twenty-fifth principle,’ is truly non-different from the Supreme Self (paramātman). It emphasizes the need for precise clarification when teaching non-duality, because liberation-oriented ethics and practice depend on correct understanding of the self.
An interlocutor named Viśvāyu raises a philosophical doubt to the revered teacher addressed as ‘best of Brāhmaṇas.’ He asks the teacher to resolve the apparent contradiction—‘so or not so’—about the identity of the individual self with the Supreme, prompting a more explicit doctrinal explanation.