Shloka 37
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
विस्तरा: क्लेशसंयुक्ता: संक्षेपास्तु सुखावहा: । परार्थ विस्तरा: सर्वे त्यागमात्महितं विदु:,क्रियाओंका विस्तार क्लेशदायक होता है और संक्षेप सुखदायक है। सभी कर्मविस्तार परार्थरूप अर्थात् मन और इन्द्रियोंकी तृप्तिके लिये होते हैं, परंतु त्याग अपने लिये हितकर माना गया है
parāśara uvāca | vistarāḥ kleśasaṁyuktāḥ saṁkṣepās tu sukhāvahāḥ | parārtha vistarāḥ sarve tyāgam ātmahitaṁ viduḥ ||
Parāśara sprach: „Weit ausgreifende Unternehmungen sind mit Mühsal und Beschwernis verbunden, während Einfachheit Erleichterung bringt. Jede Ausweitung des Handelns neigt zum ‘für einen anderen’—das heißt zur Befriedigung von Geist und Sinnen—; doch Entsagung (tyāga) gilt als wahrhaft heilsam für das höchste Wohl des eigenen Selbst.“
पराशर उवाच
Educational Q&A
Complex, expanded activity tends to generate suffering and is often driven by outward aims like pleasing the mind and senses; simplicity and especially renunciation are praised as truly beneficial for one’s inner welfare.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation-oriented conduct, the sage Parāśara delivers a concise maxim contrasting the burdens of elaborate action with the peace of simplicity, culminating in the ethical valuation of tyāga (renunciation).