Shloka 10
Vidyā–Avidyā and the Twenty-Fifth Principle
Sāṃkhya–Yoga Clarification
तथा हि बुद्धियुक्तानां शाश्रृतं ब्रह्मवादिनाम् । अन्विच्छतां शुभं कर्म नराणां त्यजतां सुखम्,वास्तवमें जो शुभ कर्मोंका अनुष्ठान तो करते हैं, परन्तु उनसे सुख पानेकी इच्छाको त्याग देते हैं, उन समत्व-बुद्धिसे युक्त ब्रह्मयवादी पुरुषोंको ही सनातन पदकी प्राप्ति होती है
tathā hi buddhiyuktānāṃ śāśvataṃ brahmavādinām | anvicchatāṃ śubhaṃ karma narāṇāṃ tyajatāṃ sukham ||
Denn wahrlich: Jene Weisen, die vom Brahman sprechen, begabt mit beständigem, ausgewogenem Verstehen—die heilsame Taten suchen und vollbringen, doch das Verlangen nach persönlichem Genuss daraus aufgeben—erlangen den ewigen Zustand. Die Lehre betont, dass diszipliniertes Handeln ohne Gier nach seinen Früchten der ethische Pfad zum höchsten Gut ist.
पराशर उवाच
Educational Q&A
Perform wholesome (śubha) action with a disciplined, balanced intellect, while renouncing the craving for personal pleasure as the reward; such fruitless, equanimous action leads to the eternal goal.
Parāśara is instructing his listener in a didactic passage of the Śānti Parva, explaining the conduct of brahmavādins: they continue to pursue auspicious duties but abandon attachment to सुख (personal enjoyment), thereby attaining the eternal state.