Shloka 62
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
स चेन्ममार सूंजय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरश्वैव मा पुत्रमनुतप्यथा:,“सृंजय! वे चारों कल्याणकारी गुणोंमें तुमसे बढ़े-चढ़े थे और तुम्हारे पुत्रसे भी अधिक पुण्यात्मा थे। जब वे भी यहाँ रह न सके, तब दूसरोंकी क्या बात है? अतः तुम्हें अपने पुत्रके लिये शोक नहीं करना चाहिये
sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadrataras tvayā | putrāt puṇyataras caiva mā putram anutapyathāḥ ||
Vāyu sprach: „O Sṛñjaya, wenn jene Männer — mit vierfachen glückverheißenden Tugenden begabt, dir überlegen und sogar verdienstvoller als dein Sohn — nicht in dieser Welt verbleiben konnten, was soll man dann von anderen sagen? Darum sollst du nicht um deinen Sohn trauern.“
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the most virtuous and well-endowed persons cannot escape death; recognizing the universality of impermanence, one should restrain excessive grief and cultivate steadiness of mind.
Vāyudeva addresses King Sṛñjaya, consoling him over his son’s death by pointing out that even people superior in auspicious qualities and merit have passed away; therefore Sṛñjaya should not lament.