Shloka 5
कुण्डधारोपाख्यानम्
Kuṇḍadhāra-Upākhyāna: Dharma’s Superiority over Wealth and Desire
भीष्म उवाच ततो जाजलिना तेन समाहूता: पतत्त्रिण: । वाचमुच्चारयन्ति सम धर्मस्य वचनात् किल,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर जाजलिने उन पक्षियोंकों बुलाया। उनका धर्मयुक्त वचन सुनकर वे पक्षी वहाँ आये और उनसे मनुष्यके समान स्पष्ट वाणीमें बोलने लगे--
bhīṣma uvāca | tato jājalinā tena samāhūtāḥ patattriṇaḥ | vācam uccārayanti sma dharmasya vacanāt kila ||
Bhishma sprach: „Daraufhin versammelten sich die Vögel, von jenem Jājali herbeigerufen. Wahrlich, nachdem sie seine auf Dharma gegründeten Worte vernommen hatten, begannen sie deutlich zu sprechen, als hätten sie menschliche Rede.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Speech aligned with dharma is portrayed as possessing compelling moral force—so persuasive that even non-human beings respond and participate in the ethical dialogue.
Bhishma narrates that Jājali summons birds; moved by his dharma-based words, they assemble and begin speaking distinctly, as though in human language, setting up a moral instruction episode.