Shloka 8
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
“वरदायक प्रभो! देव! सुना है कि पापाचारी प्राणी यमराजके लोकमें गिराये जाते हैं, अतः आपसे प्रसन्न होनेके लिये प्रार्थना करती हूँ, आप मुझपर कृपा कीजिये ।। एतदिच्छाम्यहं काम॑ त्वत्तो लोकपितामह । इच्छेयं त्वत्प्रसादार्थ तपस्तप्तुं महेश्वर,“लोकपितामह! महेश्वर! मैं आपसे अपनी एक अभिलाषाकी पूर्ति चाहती हूँ। मेरी इच्छा है कि मैं आपकी प्रसन्नताके लिये कहीं जाकर तप करूँ”
etad icchāmy ahaṃ kāmaṃ tvatto lokapitāmaha | iccheyaṃ tvatprasādārthaṃ tapas taptuṃ maheśvara ||
Nārada sprach: „O Herr, Spender der Gaben—o Gott! Ich habe gehört, dass sündige Wesen in Yamas Reich hinabgestoßen werden. Darum, um Deine Gunst zu erlangen, flehe ich: Erbarme Dich meiner. O Großvater der Welten, o Maheśvara! Ich begehre die Erfüllung eines einzigen Wunsches von Dir: Ich möchte an einen Ort gehen und Askese üben, damit Du Wohlgefallen findest.“
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links ethical conduct with post-mortem consequence (wrongdoers fall into Yama’s realm) and presents devotion expressed through tapas as a means to seek divine grace and moral-spiritual clarity.
Nārada addresses a supreme lord (called Maheśvara and Lokapitāmaha), expressing concern about the fate of sinful beings and requesting permission/means to undertake austerities in order to obtain the deity’s favor and fulfill a specific wish.