Shloka 21
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्ण परमर्द्धिमत् । छत्र॑ देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रो5भ्यपतद् दिवम्,राजा देवावृधने आठ शलाकाओं (ताड़ियों) से युक्त सोनेका बना हुआ बहुमूल्य छत्र दान करके अपने देशकी प्रजाके साथ स्वर्गलोक प्राप्त किया
divyam aṣṭaśalākaṃ tu sauvarṇaṃ paramarddhimat | chatraṃ devāvṛdho dattvā sarāṣṭro 'bhyapatad divam ||
Vyāsa sprach: König Devāvṛdha gelangte, nachdem er einen prächtigen, achtgerippten, aus Gold gefertigten und höchst kostbaren Schirm geschenkt hatte, mitsamt seinem Reich (das heißt: mit seinem Herrschaftsgebiet und seinem Volk) in den Himmel. Der Vers betont die ethische Kraft des dāna: Eine königliche Gabe, in Rechtschaffenheit dargebracht, wird zur Ursache eines erhabenen Geschicks nach dem Tod und lässt ihren Nutzen über den Geber hinaus auf die unter seinem Schutz Stehenden übergehen.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Righteous giving (dāna), especially of valuable and symbolically significant gifts, generates great merit (puṇya) leading to heavenly attainment; the king’s dharmic conduct is portrayed as benefiting not only himself but also his realm/people.
Vyāsa narrates an exemplum: King Devāvṛdha donates a magnificent golden parasol with eight ribs, and as a result he ascends to heaven ‘with his kingdom,’ indicating the expansive, protective scope of a king’s merit when he practices dharma through generosity.