Shloka 27
Yoga-kṛtya (योककृत्य) — Vyāsa on Sense-Restraint, Obstacles, and Brahman-Realization
शर्वर्यन्ते सुजातानामन्येभ्यो विदधात्यज: । वेदोंमें ऋषियोंके नाम तो हैं ही, सृष्टिमें उत्पन्न हुए सब पदार्थोंके भी नाम हैं। अजन्मा ब्रह्माजी अपनी रात्रिके अन्तमें अर्थात् नूतन सृष्टिके प्रभातकालमें अपने द्वारा रचे गये सभी पदार्थोंका दूसरोंके लिये नाम-निर्देश करते हैं || २६६ || नामभेदतप:कर्मयज्ञाख्या लोकसिद्धय:,फिर ब्रह्माजीने ऋग्वेद आदिके नाम, वर्ण और आश्रमके भेद, तप, शाम, दम (कृच्छु-चान्द्रायणादि व्रत), कर्म (संध्योपासन आदि नित्य-कर्म) और ज्योतिष्टोम आदि यज्ञ बनाये। ये नाम आदि लौकिक सिद्धियाँ हैं
śarvary-ante sujātānām anyebhyo vidadhāty ajaḥ | nāmabheda-tapaḥ-karma-yajñākhyā loka-siddhayaḥ ||
Vyāsa sprach: Am Ende der kosmischen Nacht weist der Ungeborene (Brahmā) den wohlgeborenen Wesen und allen geschaffenen Dingen Namen zu und macht sie so den anderen bekannt. Danach begründet er die anerkannten Unterscheidungen und Benennungen — Namen und Einteilungen, die Disziplinen der Askese, die Regeln des rechten Wandels und des rituellen Handelns sowie die Bezeichnungen der Opfer — damit die Welt durch gemeinsame Konventionen und geordnete Pflichten funktionieren kann.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Order in the world depends on meaningful naming and recognized distinctions. By assigning names and instituting disciplines (tapas), duties (karma), and sacrificial forms (yajña), Brahmā establishes a framework through which beings can understand one another and act according to dharma.
Vyāsa describes the moment after the cosmic night ends and a new creation begins: Brahmā designates names for created beings and then sets up the conventional structures—classifications and religious-ethical practices—by which society and ritual life become intelligible and functional.