Shloka 26
Brahmacarya-Upāya: Jñāna, Śauca, and the Mind’s Role in Desire (शान्ति पर्व, अध्याय २०७)
आदित्यानदितिर्ऊज्ञेि देवश्रेष्ठानू महाबलान् | तेषां विष्णुर्वामनो5भूद् गोविन्दश्वा भवत् प्रभु:,अदितिने देवताओंमें श्रेष्ठ महाबली आदित्योंको उत्पन्न किया। उन आदित्योंमें सर्वव्यापी भगवान् गोविन्द भी वामनरूपसे प्रकट हुए
ādityān aditir ūje devāśreṣṭhān mahābalān | teṣāṃ viṣṇur vāmano 'bhūd govindaś ca bhavat prabhuḥ ||
Bhīṣma sprach: Aditi brachte durch ihre göttliche Kraft die mächtigen Ādityas hervor—die Vornehmsten unter den Göttern. Unter diesen Ādityas offenbarte sich Viṣṇu selbst, der allgegenwärtige Herr, in der Gestalt Vāmanas; er ist Govinda, der souveräne Gebieter.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The supreme Lord may manifest in a seemingly small or humble form (Vāmana) while remaining all-pervading and sovereign (Govinda/Prabhu). Ethical strength lies in righteous purpose and divine order, not merely external magnitude.
Bhīṣma describes Aditi giving birth to the powerful Ādityas and notes that among them Viṣṇu manifested as Vāmana, identifying him as Govinda, the Lord—linking the Āditya lineage with the Vāmana avatāra tradition.