Shloka 14
प्रजापतयः देवगणाश्च दिशि-दिशि स्थिताः ऋषयः
Prajāpatis, Deva-Groups, and the Ṛṣis Assigned to the Directions
आत्मादिश्नि: कर्मभिरिध्यमानो धर्मे प्रवृत्तो द्युतिमान् सुखार्थी | परं हि तत् कर्मपथादपेत॑ निराशिषं ब्रह्मपरं हावैति,जब मन नित्य कर्मोंके अनुष्ठानसे राग आदि दोषोंको दूर करके दर्पणकी भाँति स्वच्छ एवं दीप्तिमान् हो जाता है, तब वह द्युतिमान् (सदसदू-विवेकके प्रकाशसे युक्त) और नित्य सुखका अभिलाषी (मुमुक्षु) होकर निर्वाणभावसे धर्ममें प्रवृत्त होता है एवं कर्ममार्गसे अतीत तथा कामनाओंसे रहित परब्रह्म परमात्माका साक्षात्कार कर लेता है
ātmādiśniḥ karmabhir idhyamāno dharme pravṛtto dyutimān sukhārthī | paraṃ hi tat karmapathād apetaṃ nirāśiṣaṃ brahmaparaṃ ha vaiti ||
Bhishma sprach: Wenn das innere Selbst, gleich einem heiligen Feuer, durch die stetige Erfüllung der vorgeschriebenen Pflichten entfacht und zum Leuchten gebracht wird, wird der Mensch strahlend an Unterscheidungskraft und sucht das höchste, dauerhafte Glück. Dann, im Dharma mit dem Geist der Befreiung gegründet, geht er über den Pfad des Handelns hinaus, wird frei von Begierden und verwirklicht den höchsten Brahman.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady performance of prescribed duties purifies and illumines the mind; with desirelessness and discernment one transcends mere action and realizes Brahman.
In Shanti Parva, Bhishma instructs on the path from disciplined dharma and karma to inner purification, renunciation of desires, and direct realization of the Supreme.